Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/16435 K.2014/10225

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre; komşu iki aile olan sanıklar ve katılanlar arasında önceye dayalı husumet olup, birbirleriyle konuşmadıkları, olay günü, sanık ...'ın arabasıyla mahalleden geçerken, katılan ...'nin bir araç içerisinde poz vermiş şekilde çektirdiği fotoğrafını yola attığı, sanık ...'ün ise evin balkonundan, katılan ...'nin bir erkekle öpüşme anını gösteren montajlanmış fotoğrafını aşağı fırlattığı iddialarına konu olayda,

Şikayete konu fotoğraflar, katılan ... ve ailesi tarafından soruşturma dosyasına ibraz edilmiş olup, olayın görgü tanıkları ... ve...'nın yolda bulunan fotoğrafın sanık ... tarafından yola atıldığını görmediklerini beyan etmiş olmaları karşısında, söz konusu fotoğrafların sanıklar tarafından ele geçirilip, ifşa edildiğine dair katılanların iddialarının soyut aşamada kaldığı, sanıkların savunmalarının aksine, mahkumiyetlerine yeter, her türlü derecede şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin sübuta ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, sanıklar hakkında beraat hükümleri kurulurken, uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,