Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/16677 K.2014/8041

Taksirle öldürme suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre, olay günü, gündüz vakti, idaresindeki amcasına ait otomobil ile, meskun mahalde, on metre genişliğindeki çift yönlü asfalt kaplı yolda seyir halindeyken direksiyon hakimiyetini kaybedip, seyir istikametine göre sağ taraftan yol dışına çıkarak, elektrik direğine ve ardından boş arazide bulunan yayaya çarparak ölümüne sebep olan sürücü belgesiz suça sürüklenen çocuğun acemi olduğunu beyan etmesi karşısında bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu gözetilmeden eksik ceza tayini;

ayrıca temel cezanın TCK'nın 31/3. maddesi hükümleri uyarınca indirimi ile bulunan 2 yıl 8 ay hapis cezasında TCK'nın 62/1.maddesi uyarınca yapılan indirim sonucu bulunan sonuç cezanın 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası yerine 1 yıl 14 ay 20 gün hapis olarak tayini ve bu cezanın da adli para cezasına çevrilmesinde 16.200 TL yerine 16.100 TL olarak hesaplanmak suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafinin kusura, ceza miktarına, ertelemeye, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5/1. maddesinde suça sürüklenen çocuk hakkında uygulanabilecek olan koruyucu ve destekleyici güvenlik tedbirlerinin belirlendiği, sayılan bu güvenlik tedbirlerinin ise aynı Kanunun 11. maddesi delaleti ile ancak suça sürüklenen ve cezai sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından uygulanabileceği, olayımızda suça sürüklenen çocuğun ise olay anında 17 yaşını ikmal ettiği ve cezai sorumluluğunun bulunduğu, bu nedenle suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5.maddesinde düzenlenen koruyucu ve destekleyici güvenlik tedbirlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Suça sürüklenen çocuğa soruşturma evresinde baro tarafından atanan zorunlu müdafi ücretinin yargılama gideri olarak kabul edilmesi,