Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/17233 K.2014/8051

Tebliğname no : 12 - 2012/149908 Mahkemesi : Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesi Tarihi : 23/02/2012 Numarası :2011/274 - 2012/75 Suç :Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve şikayetçiler vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şikayetçilerin soruşturma aşamasında şikayetçi olmamalarının yargılama sırasında davaya katılmalarına engel teşkil etmeyeceği gözetilmeksizin suçtan zarar gören şikayetçilerin 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılma istemleri reddedilen sıfatıyla hükmü temyiz haklarının bulunduğu ve vekillerinin hükmü temyizi ile de katılma iradesinin ortaya konulduğu anlaşılmakla mahkemenin katılma isteminin reddine dair kararı kaldırılıp; aynı Kanunun 237/2. maddesi gereğince şikayetçiler Ö.. S.. ve Ö.. Ç..'in davaya katılmalarına karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafii ve katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay gecesi 21:25 sıralarında sanığın idaresindeki araçla TEM otoyolunda İstanbul istikametine seyrettiği bir sırada trafik işaretleri ile yasaklanmış olmasına rağmen, karayolları tarafından acil durumlarda dönüşler için kullanılmak için açılmış bulunan refüj aralığından Ankara istikametine U dönüşü yapıp, sağ şeride girdiği sırada Ankara yönüne seyreden şikayetçi Ö.. Ç.. idaresindeki araçla çarpışmaları sonucu sanığın aracında bulunan E.. G.., F.. G.. ve N..

K..'ın öldükleri, sanıktan şikayetçi olmayan A.. G.. ile şikayetçi Ö.. Ç..’in basit tıbbi müdahale ile giderilebilir derecede, Ö.. Ç..’in aracında bulunan şikayetçi Ö..

S..’in kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandıkları olayda bilinçli taksirin koşullarının oluştuğunun ve; sanığın tam kusurlu olduğunun tespit ve kabul edilmesi karşısında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken adalet, hakkaniyet ve nasafet kuralları gereğince asgari hadden daha fazla uzaklaşılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,