Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/17239 K.2014/11368

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olaydan yaklaşık bir saat sonra alınan kan örneği sonucuna göre 307 promil alkollü sanığın idaresindeki araçla, gece vakti, birden fazla şeritli bölünmüş yolda, sağ şeritte seyrederken, önünde seyreden araca arkadan çarpması sonucu, iki kişinin yaralandığı olayda; olay sırasında basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralanan A..

İ.. isimli mağdurun, hastanede 06.12.2010 tarihinde verdiği ifadesinde, olay nedeni ile şikayetinin bulunmadığını beyan ettiği dikkate alındığında, daha sonraki aşamada şikayetçi olduğunu beyan etmesinin, şikayetten vazgeçmeden vazgeçme niteliğinde olması nedeniyle, hukuki sonuç doğurmayacağı, TCK'nın 89/5 maddesi gereğince, TCK'nın 89/1 maddesi kapsamına giren yaralanmaların takibinin bilinçli taksir halinde de şikayete tabi olduğu anlaşıldığından; sanığın, yalnız B..

G..'in yaralaması sebebiyle eylemine uyan TCK'nın 89/1-3, 22/3. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek, sanığın TCK'nın 89/4. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi,