Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/17385 K.2013/25242

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Davacının tutuklu olarak yargılanıp mahkum olduğu tazminat isteminin dayanağı olan ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/02/2008 tarih ve 1998/22 esas, 2008/41 karar sayılı ceza dava dosyasındaki davacıya ilişkin tutuklama ve tahliye durumuna ilişkin belgelerin kesinleşme şerhini içeren bila tarihli aslı gibidir onaylı örneklerinin dosyaya konulmuş olması ve ilgili karara ilişkin Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 29/09/2009 tarih ve 2009/1897 esas,

2009/9319 karar sayılı ilamının UYAP kayıt sistemi üzerinden çıkarıltılan örneğinden de tazminat talebine esas dosyanın mevcudiyetinin anlaşılması ve yerel mahkemece her ne kadar haksız işlem tarihi itibariyle yürürlükte olan 466 sayılı Kanun Dışı Yakalanan veya Tutuklanan Kimselere Tazminat Verilmesi Hakkında Kanun hükümleri yerine,

tutuklama işleminin yapıldığı tarihte yürürlükte olmayan 5271 sayılı CMK'nın 141/1 ve devamı maddeleri gereğince değerlendirme yapılarak hüküm verilmiş olması sonuca etkili görülmediğinden ve davacının her türlü zarar kavramı içinde düşünülmesi gereken şartla tahliye tarihinden itibaren tazminata hak kazanacağı gözetilerek,

davacı hakkında hükmedilen ceza ve tutuklu kaldığı süre nazara alındığında, davacı hakkında sürdürülen ceza yargılaması kısa sürede sonuçlandırılmış olsaydı, davacının (sanığın) suç tarihi itibariyle 647 sayılı Ceza İnfazı Kanunun 19/1. maddesi ve 2148 sayılı Kanuna göre hükümlü sayılması nedeniyle ve iyi halli olmak koşuluyla cezaevinde kalması gereken süre, daha sınırlı olacak iken, davacının tutuklu yargılanması ve hükümlü statüsüne geçememesi nedeniyle,

muhtemel şartla tahliye tarihine kadar olan hükümlülük süresinden fazla süre ile ceza infaz kurumunda kalması ve kanunun infazda öngördüğü indirimden yararlanamadığının anlaşılması ve dairemizin aynı yöndeki 2012/24083 esas, 2013/1 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 2709 sayılı TC.

Anayasası'nın 19/son, 40 ve 90. maddeleri gereğince iç hukuk kapsamında kanun hükmünde bağlayıcılığı olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 5. maddesindeki özgürlük ve güvenlik hakkı düzenlemeleri ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kararlarına göre, davacının koruma tedbirine konu mahkum olduğu ceza davasında tutuklu kaldığı sürenin sonuç olarak tayin edilen ceza miktarı nazara alındığında uzun olduğu ve bu kapsamda adı geçen Sözleşmenin 5/3. maddesine aykırılık oluşturulduğunun anlaşılması ve yerel mahkemece aynı yönde yapılan değerlendirme sonucu uygulama yapılarak,

yazılı şekilde karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamede bozma öneren görüşlere iştirak edilmemiştir.