Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/17707 K.2014/751

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki kamyonet ile seyri sırasında, yolun sağından karşıya geçmek isteyen mağdura aracının sağ önü ile sağ şeritte çarpması şeklinde meydana gelen olayda; mağdurun yaralanması ile ilgili Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 27.06.2011 tarihli adli raporunda;

mağdurda meydana gelen yaralanmanın yaşamını tehlikeye sokacak ve kemik kırığına neden olacak nitelikte olması yanında, duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi açısından olay tarihinden 6 ay sonra mağdurun müracaatının sağlanması gerektiği belirtilmesine rağmen, mağdurun yaralanmasının TCK’nın 89/3-b maddesi kapsamında kalıp kalmadığının tespiti bakımından belirtilen sürenin sonunda yeniden rapor alınmayarak, eksik inceleme ile karar verilmesi;

yine 5237 sayılı TCK'nın 50/2. maddesinin ''suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hâllerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adlî para cezasına çevrilmez'' şeklindeki hükmüne ve 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilmesine rağmen sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, bu nedenle tebliğnamedeki bozma öneren görüşlere iştirak edilmemiştir.