Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/17816 K.2014/10456

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 61/2. maddesine aykırı olarak TCK'nın 22/3. maddesinin TCK'nın 89/1. maddesi gereğince tayin edilen temel cezadan sonra uygulanması yerine, 89/3-b. maddesinden sonra uygulanması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında belirlenen 10 ay hapis cezasından TCK'nın 89/3-b, 22/3. maddeleri uyarınca artırım ve TCK'nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılarak sonuç cezanın 25 ay yerine 2 yıl 1 ay olarak belirlenmesi suretiyle TCK'nın 61. maddesine muhalefet edilmesi

2- Taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmayan TCK'nun 53/1 maddesinin sanık hakkında uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup,sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün belirtilen sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükmün 2. nolu bendindeki “1 yıl 8 ay” ibaresinin “20 ay”, 3. nolu bendindeki “2 yıl 6 ay “ ibaresinin “30 ay”, 4. nolu bendindeki “2 yıl 1 ay” ibaresinin ise “25 ay” olarak değiştirilmesi,