Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/17855 K.2014/7657

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanığın kusuru bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanığın kusurlu olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddine, ancak;

Kusursuz olduğu kanaatine varılarak hakkında beraat hükmü kurulan sanık hakkında uygulama maddesinin yanlış gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, beraate ilişkin hükmün 1. fıkrasındaki "223/2-b” ibaresinin “223/2-c” şeklinde değiştirilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.