Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/1806 K.2013/25002

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/2. maddesine aykırı olarak, 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesinin aynı Kanunun 89/1. maddesi gereğince belirlenen temel cezadan sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle sanık hakkında fazla cezaya hükmolunması, yine mağdurun kemik kırığına neden olacak şekilde yaralanması sebebiyle, verilen cezadan arttırım yapılırken 89/2. maddesinin “b “ bendinin kararda gösterilmemesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 2. ve 3. Paragrafları hükümden çıkarılarak mahkemenin takdiri de göz önüne alınmak suretiyle, yerlerine, “Sanığın eyleminde bilinçli taksir kuralları uygulanmak suretiyle TCK.

22/3. madde gereğince 1/3 oranında arttırılarak 266 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, Mağdurun yaralanma derecesi göz önünde tutularak TCK 89/2-b madde uyarınca yarı oranında artırılarak 399 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,” ibarelerinin eklenmesi, hükmün 5. paragrafındaki “8000 TL “ ibaresinin de “ 7980 TL “ olarak değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA.