Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/18068 K.2013/31119

Temyiz talebinin reddi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükmün kesin olması nedeniyle bu hükme yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin karar katılan vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemenin 08.03.2013 tarihli ek kararında 12.11.2012 tarihli hükmün nevi ve miktarı itibariyle temyizi kabil olmadığı belirtilerek katılan vekillerinin temyiz talebinin reddine karar verilmiş ise de, hükümde sürücü belgesinin geri alınmasına da karar verildiğinden hükmün kesin olmadığı ve temyize tabi olduğu anlaşıldığından, 08.03.2013 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekillerinin kusur durumuna ilişkinyerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığa yüklenen suçun hüküm tarihinde yürürlükte bulunan TCK.nun 73/8. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamında olması karşısında, tarafların soruşturma sırasında uzlaşmak istediklerini beyan ettikleri halde uzlaşma hükümlerinin yerine getirilmediği gözetilerek, CMK.nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca sanık ve katılana uzlaşma koşulları ve sonuçları açıklanıp bildirilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Olay günü saat 13:30 sıralarında idaresindeki otomobil ile seyir halinde bulunduğu caddeden bölünmüş yola çıkmadan önce, bölünmüş yolda seyir halinde bulunan katılanın aracını kontrol etmeyip, katılanın aracına ilk geçiş hakkını vermeden, kontrolsüz şekilde olay mahalli kavşağa girerek aynı kavşağa geçiş önceliği kendisinde olmasına rağmen uygun hızla girmeyen katılanın idaresindeki araca çarparak, katılanın kemik kırığı oluşacak ve duyulardan ve organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olaydan yaklaşık yarım saat sonra alınan rapora göre 1,41 promil alkollü olduğu tespit edilen asli kusurlu sanık hakkında bilinçli taksirin koşullarının oluştuğunun gözetilmemesi,

3-İki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu katılanın hayat fonksiyonlarını 4. derecede etkileyecek şekilde femur boyun kırığına ve sol alt ekstiremite kısalık ve altrofi arızasının duyulardan ve organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca temel cezanın tayininde alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,