Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/18183 K.2014/10605

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Soruşturma aşamasında müştekilere uzlaşma teklifinde bulunulmuş olup, müştekilerin uzlaşma teklifini açıkça reddettikleri anlaşıldığından, kovuşturma aşamasında yeniden uzlaştırma yoluna gidilmemesinde isabetsizlik görülmemiş tebliğnamede 1 numaralı bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olaydan yaklaşık beş saat sonra yapılan ölçüme göre 2.07 promil alkollü olduğu tespit edilen sanık idaresindeki araçla, gündüz vakti çift yönlü caddede seyrederken, ana yolla kesişen kavşağa girdiğinde, sağdan kavşağa giren ve sola dönüşe geçmiş olan Y.. A.. idaresindeki araca ve yine aynı yönden kavşağa giren İ..

K.. idaresindeki araçlara çarpması sonucu, diğer araçlarda bulunan yedi, sanığın aracında bulunan iki olmak üzere toplam dokuz kişinin yaralandığı, sanığın aracında bulunan yaralıların sanıktan şikayetçi olmadıkları, diğer araçlarda bulunan yaralılardan birinin basit tıbbi müdahahle ile giderilemez nitelikte, diğerlerinin ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralandıkları, müştekilerden tümünün kovuşturma aşamasında şikayetten vazgeçtikleri olayda.

TCK'nın 89/5. maddesi gereğince, aynı kanunun 89/1. maddesi kasamına giren yaralanmaların takibinin, bilinçli taksir halinde de şikayete bağlı olduğu dikkate alındığında; sanığın aracında bulunan E..

E.. isimli mağdur hakkında düzenlen geçici raporda bacakta derin kesi meydana gelecek şekilde yaralandığının belirtilmesi karşısında, adı geçenin yaralanmasının niteliğine ilişkin kesin rapor alınması, adı geçen mağdurun yaralanmasının TCK'nın 89/1. maddesi kapsamında kalması halinde sanığın, yalnız mağdur A.. K..'in yaralanması eylemi nedeniyle TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca cezalandırabileceği gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Bilinçli taksirin varlığı halinde uzun süreli hapis cezasının paraya çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi suretiyle TCK'nın 50/4. maddesine aykrı davranılması,

2- 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”nın uygulanması konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

3- Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının günlüğü 20 TL üzerinden paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4- Sanık hakkında tayin edilen 1 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken sonucun 1 yıl 3 ay yerine “15 ay” şeklinde hesaplanarak eksik ceza tayin edilmesi,