Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/18411 K.2014/10168

mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, her ne kadar sanık tali kusurlu ise de, katılanın hayati tehlike geçirip, hayat fonksiyonlarına etkisi orta (3.) derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı dikkate alınarak, temel cezanın asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın kusurunun bulunmadığına ve erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1 - Katılanın hayati tehlike geçirecek ve kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmış olması nedeni ile sanık hakkında tayin edilen temel cezadan artırım yapıldığı sırada gerekçenin yanlış gösterilmesi sureti ile 5271 sayılı CMK'nın 230/1-c maddesine ve uygulama maddelerinin eksik gösterilmesi sureti ile aynı Kanunun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2 - Taksirli suçlarda 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan,