Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/18453 K.2013/31175

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 61/2. maddesine aykırı olarak, 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesinin, aynı Kanunun 89/1. maddesi gereğince belirlenen temel cezadan sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılanın kemik kırığı oluşacak ve hayati tehlike geçirecek biçimde yaralandığının anlaşılması karşısında sanık hakkında tayin edilen temel cezanın TCK'nın 89/2-b-e maddesi uyarınca artırılması gerektiği gözetilmeden anılan Kanunun 89/2-e maddesi ile artırılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, hükmün 2. bendinden "TCK 89/2-e” ibaresininin çıkarılarak yerine "Taksirle yaralama fiili katılanın vücudunda kemik kırılmasına ve yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğundan TCK'nın 89/2-b-e. maddesi gereğince" ibareleri eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.