Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/19024 K.2014/13927

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin lehe olduğu anlaşılmakla;

Olay tarihinde, meskun mahalde, gündüz vakti, 150 cmlik yaya kaldırımının bulunduğu yolda belediye işçisi olan sanık idaresindeki belediyeye ait iş makinesi ile çalışma yaparken geri manevra yaptığı sırada yol içinde dolmuş bekleyen katılana çarparak yaralnmasına neden olduğu olayda, sanığın manevraları düzenleyen genel şartlara uymadığından asli, çalışma nedeniyle gerekli işaretlemeleri yapmayan belediye ve yol içinde bekleyen katılanın tali kusurlu olduğunun belirlendiği olayda, mahkemece sanığın asli kusurlu olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığından yeniden rapor alınması gerektiğinden bahisle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak, katılanın organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde yaralanmasına neden olan sanık hakkında, alt sınırdan uzaklaşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza tayini yerine, asgari hadden ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.