Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/19757 K.2014/13719

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının ertelenmesinin hakkaniyete aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Olay günü gece saat 00:20 sularında açık havada, aydınlatmanın bulunduğu meskun mahalde, bölünmemiş, 2 yönlü, 7 metre genişliğindeki yüzeyi kuru, asfalt kaplama, eğimsiz düz yolda idaresindeki otomobille seyir halinde bulunan ve kazadan 13 dakika sonra yapılan ölçümde 145 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın, şerit ihlali yaptığı ve karşı yönden idaresindeki otomobille seyreden katılan ...'ın aracına tam kusurlu olarak çarpması şeklinde gelişen ve 4 kişinin yaralanmasıyla sonuçlanan olayda; hükmün gerekçesinde, 145 promil alkollü sanığın eylemi bilinçli taksirle gerçekleştirdiğinin belirtilerek,

temel cezada bu nedenle arttırım yapıldığı belirtilmesine karşın, hükümde sanık hakkında tayin olunan temel cezada, bir indirim hükmü olan TCK'nın 21/2. maddesi gereğince 1/3 oranında artırım yapıldığının belirtilmesi,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi, 3- Taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 1. paragrafında yer alan “sanığın güttüğü amaç ve saiki” ibaresinin hükümden çıkarılmasına,