Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/2063 K.2013/21777

gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın kusurunun bulunmadığına, olayın öngörülemez olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Özel OSM Ortadoğu Hastanesinin hasta durum değerlendirme raporunda, yüzde sabit iz açısından 6 ay sonra plastik cerrahi uzmanı tarafından değerlendirilmesi gerektiği, iyileşmesi olanağı bulunmayan bir hastalığa veya bitkisel hayata girmesine, duyu veya organlarından birinin işlevini yitirmesine, konuşma veya çocuk yapma yeteneklerinin kaybolmasına neden olabilecek bir durumun mevcut olduğu,

onsekiz ay sonra göz muayenesi ile kontrol değerlendirmesinin uygun olacağı ibarelerinin yer aldığı da dikkate alındığında, kati ve ayrıntılı olmayan ayrıca içerik olarak da yetersiz olan rapor ile yetinilerek katılanın yaralanmasının niteliğine ilişkin olarak Adli Tıp Şube Müdürlüğü ya da tam teşekküllü bir üniversite hastanesinden kati rapor alınmadan yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2- Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında yasal dayanak olan 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi yerine 52/4. maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,