Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/20636 K.2013/27182

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Davacı vekilinin, Mersin 6. Noterliğinin 28788 yevmiye numaralı 17.11.2008 tarihli genel vekaletnameye istinaden, haksız tutuklama nedenine dayalı olarak davacı adına haksız tutuklu kalınan sürelere ilişkin olarak tazminat talebinde bulunduğu ve vekaletnamede davacı vekilinin, davacı adına dava açma yetkisininin bulunduğunun anlaşılması ile birlikte beraat kararının kesinleşmesinden sonra veya öncesinde vekilin davacı tarafından azledildiğine ilişkin geçerli bir azilnamenin de bulunmadığının anlaşılması karşısında,

davacı ile vekili arasında vekalet ilişkisinin devam etmekte olduğunun kabul edilmesi gerektiği ve mahkemece de yargılamaya devamla davacı lehine tazminata hükmedilmesinde isabetsizlik görülmemiş, konusu ve tarafları aynı olan başka bir dava olup olmadığı hususunun ise açılan davalarda davanın tarafı olan idareye açılan dava ile ilgili tebligat yapılıp davadan haberdar edilmesi nedeniyle tebliğnamedeki bir ve iki nolu bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.9.2005/88-98 tarih ve sayılı kararında da belirtildiği üzere; davayı vekil ile takip eden davacı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/4. maddesi uyarınca tarifenin üçüncü kısmı gereğince ve ikinci kısmın ikinci bölümünün onuncu sırasındaki ücretten az olmamak üzere vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre