Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/20890 K.2014/11853

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü gündüz saat 12:00 sularında açık havada, meskun mahalde, bölünmüş, tek yönlü, 6,9 metre genişliğindeki yüzeyi kuru, asfalt kaplama, eğimsiz düz yolda idaresindeki kamyonetle seyir halinde bulunan sanığın, olay yerine geldiğinde, seyir istikametine göre yolun sağından soluna doğru geçmek isteyen yayalar ... ve ...'e aracının sol ön kısımıyla çarpması şeklinde gelişen ve bir kişinin ölümü, bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan olayda;

idaresindeki araçla sol şeritte seyreden, yayaların karşıdan karşıya geçmek üzere sağ taraftan kaplamaya girdiğini ve tanık ...'ün idaresinde bulunan sağ şeritteki aracın yavaşlayarak yayalara yol verdiğini gören sanığın, hızını azaltmayarak mevcut hızıyla seyrine devam etmesi nedeniyle kusurlu olduğu,

çarpma noktasının yaya geçidinin üzerinde ya da yaya geçidinin 3,2 metre ilerisinde olmasının sanığın kusur durumuna etki etmeyeceği, kaldı ki kusur durum ve derecesini belirlemenin dosyadaki bilgi ve belgelerden hareketle bizzat hakimin yetkisinde bulunduğu anlaşıldığından tebliğnamede, kusur durumuyla ilgili olarak yeniden bilirkişi raporu alınması yönünde bozma öneren görüşe iştirak edilmemiş; gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.