KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2013/20903 E., 2014/16713 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Temmuz 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- Sanıklar hakkında ayrı ayrı,TCK'nın 85/1, 62, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar ... ve ... müdafii ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanıklar ... ve ...'ın mahkûmiyetlerine ilişkin hükümlere yönelik sanık ... müdafii ve katılan vekilin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin, kusura ve eksik incelemeye; katılan vekilinin ise, kusura, bilinçli taksirin koşullarının oluştuğuna ve eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,
2- Sanıklar ... ve ...'nın mahkumiyetlerine ilişkin hükümlere yönelik sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
a - "Halide" isimli kuru yük gemisinin tadilat işlerini alan ...Denizcilik firmasının yetkilisi olan sanık ...'in, kaynak işlerini yapan ekibin başına, ustabaşı olarak sanıklardan ...'ı görevlendirmiş olması nedeni ile meydana gelen olayda kusurunun bulunmadığı nazara alınarak, sanık ...'in, yüklenen suçtan beraatine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde dosya kapsamında ve oluşa uygun düşmeyen gerekçelere dayanılarak mahkumiyetine hükmolunması,
b - "Halide" isimli kuru yük gemisinin enspektörü olan sanık ...'nın, geminin ambar kapaklarının kapatılmasında gerekli organizasyonu yapmadığı, iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili kuralları uygulamadığı, kapakların açılıp kapanmasında gerekli gözetimi yaptırmadığı, taşeron firmaya bu hususlarla ilgili gerekli tedbirleri ve önlemleri aldırmadığı anlaşıldığından;
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2013/20903, K. 2014/16713, 7 Temmuz 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama