Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/21331 K.2014/13895

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık, eylemi ile bir kişinin ölümüne, üç kişinin de yaralanmasına neden olduğundan hüküm fıkrasında kanun maddesi olarak TCK'nın 85/2. yerine TCK'nın 85/1. maddesinin gösterilmesi,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

3- Sanık hakkında tayin edilen gün adli para cezasının miktarının belirlenmesinde TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

4- Sanık hakkında hükmolunan 680 gün adli para cezasının günlüğü 20-TL’den paraya çevrildiğinde 13.600 TL olması gerekirken hesap hatası yapılarak 16.300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olmakla, "suç sebep ve saikleri, failin amacı" ibaresinin çıkartılması,