KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2013/21358 E., 2014/802 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Ocak 2014
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK'nın 89/1, 2-e, 62/1, 52/4, 53/6. maddelerince mahkumiyet ve temyiz talebinin reddine.
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin reddi kararı, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün 6217 sayılı Kanunun 23. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 272/3-a bendi gereğince kesin olduğu belirtilerek 09.05.2013 tarihli ek kararı ile sanığın temyiz talebinin reddine karar verilmiş ise de, hükümde 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesi gereğince 6 ay süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına karar verildiğinden hükmün kesin olmadığı ve temyize tabi olduğu anlaşıldığından, mahkemenin ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;
Sanığın olayda asli kusurlu oluşu ve katılanın hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı dikkate alınıp TCK'nın 61. maddesi gereğince temel cezanın asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; kusurunun bulunmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ve sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2013/21358, K. 2014/802, 20 Ocak 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama