Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/21469 K.2014/17002

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin bir nedene dayanmayan, sanık müdafinin ise eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ve kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık yönetimindeki çekici ve çekiciye ait yarı römorkun gündüz vakti yerleşim yeri içerisinde, bölünmüş, tek yönlü, yol şerit çizgisi bulunan 9.5 metre genişliğindeki düz eğimsiz caddede seyir halinde iken dönel kavşağa geldiğinde, dönel kavşakta gidiş yönüne göre sola döndüğü esnada arkasında seyir halinde olan, ölen yönetimindeki otomobilin sanığın aracının arka sol köşe kısmına çarpması sonucu araçta bulunan 3 kişinin öldüğü olayda, dört yönlü kavşak girişinde, ışıklı kırmızı flaş ve yavaş levhası, kasis levhası, 50 km hız tahdidi levhası ve dönel kavşak levhası bulunmasına rağmen,

kazadan sonra ölene ait otomobilin hız ibresinin 160 km olduğu, olay anını gösterir görüntülerin heyetle izlenmesinden de çarpma noktası, yol durumu ve olayın oluşu nazara alındığında sağa yanaşıp, arka trafiği kontrol ettikten sonra sola yönelmesi gereken sanığın, olayda tali kusurlu olarak kabulü gerektiğinden, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken, cezanın alt ve üst sınırını oluşturan ceza miktarları, suçun işleniş biçimi, kusur durumu, meydana gelen zararın ağırlığının dikkate alınması suretiyle, temel ceza tayininde alt sınırdan bir miktar uzaklaşılması yerine,

asgari haddin çok üzerinde temel ceza tayin edilerek teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmesi,