Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/22054 K.2014/12994

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre; gündüz vakti meskun mahalde iniş eğimli yolda sanığın idaresinde bulunan çekiciyi üzerinde yük olduğu halde yolun sağında yeterli ve gerekli tedbirleri almadan park etmesi sonucu aracın kendiliğinden hareket ederek kaldırım üzerinde yürümekte olan yayaya çarpıp ölmesine neden olduğu olayda; tırın imdat ve el frenlerini gereği gibi çekip kontrol etmeyen ayrıca aracın tekerlerini kaldırıma doğru çevirip önüne takoz koymayan sanığın olayın oluşumunda tam kusurlu olduğu,

park esnasında tırların vitesinin boşta bırakılmasının teknik bir zorunluluk olup olmadığı hususunun araştırılmasının sonuca etkili olmadığı anlaşılmakla, bu konuda tebliğnamedeki bozma öneren 1 nolu görüşe, tam kusurlu olarak bir kişinin ölümüne sebep olan sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesine ilişkin gerekçenin oluş ve dosya kapsamı ile uyumlu olduğu anlaşılmakla, bu konuda bozma öneren 2 nolu görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi,