Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/22075 K.2014/14365

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içinde yer alan ve atölye şefi ile Belediye Destek Hizmetler Müdürü tarafından onaylanmış Personel şemasına göre sanığın olay tarihinde geçici işçi olarak görev yaptığı anlaşılmakta tebliğnamedeki (1) no.lu; oluşa ve dosya kapsamına göre, olay günü, Rize Belediyesi'nin araç bakım-onarım atölyesinde yaklaşık 8 yıldır temizlik işçisi olarak çalışmakta olan sürücü belgesiz sanık, aynı işyerinde araç bakım ve yağlama işi ile uğraşan iş arkadaşı ...'nin isteği üzerine,

görevi ve yetkisi dahilinde olmamasına rağmen hangarda bulunan çift kabinli ve kasasında ilaçlama motoru bulunan kamyoneti yan dikiz aynalarından kontrol etmek suretiyle geri geri, yağlama bölümüne götürdüğü esnada, kendisinden önce ilgili bölüme gitmek üzere yola çıkan ...'ye aracın arka kısmı ile çarparak asli kusurlu şekilde ölümüne sebebiyet verdiği olayda TCK'nın 22/4. maddesi gereğince fail kendi kusuru oranı gereğince sorumlu olduğundan ilgili diğer sorumlular hakkında zamanaşımı süresince kamu davası açılabileceği değerlendirilmekle mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden,

tebliğnamedeki (2) numaralı bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi;hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 50/1-a, 50/4. maddelerinin gösterilmemesi ve tayin olunan hapis cezanın adli para cezasına çevrilmesi sırasında hesap hatası yapılarak sonuçta "16.200 TL" yerine "16.000 TL" hesaplanmak suretiyle eksik ceza tayini,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (b) bendinde yer alan ''suçun işlenmesinde kullanılan araçlar'' gerekçesine dayanılmayacağının gözetilmemesi,

3-Hükmolunan adli para cezası taksitlendirilirken TCK'nın 52/4 maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi yerine TCK'nın 50/6. maddesinin tedbirlerle sınırlı olduğunun gözetilmeksizin, TCK'nın 50/6 maddesi uyarınca ihtarata karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. bendinin ilk paragrafındaki diğer gerekçeler yeterli olmakla "suçun işlenmesinde kullanılan araç" ibaresininin hükümden çıkartılması;

aynı bendin üçüncü paragrafının çıkarılarak yerine “sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde gözlemlenen davranışları ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK’nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine.

TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 810 tam gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 16.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi;