Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/22169 K.2014/15020

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yaya geçidi mahallinde mevcut yatay işaretlemenin yanı sıra, sürücüleri önceden bilgilendirmek bakımından yaya geçidini belirtecek şekilde düşey işaretleme yapmayan ve bu nedenle bilirkişi, raporuyla kusur izafe edilen görevliler hakkında Mersin Cumhuriyet Başsavcılığınca zamanaşımı süresi içerisinde gereğinin takdir ve ifası mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, ceza uygulamasına, ertelemeye, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve eksik incelemeye ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 50/4. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak,

dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği gözetilmeden, adli sicil kaydı bulunmayan, tüm duruşmaları takip eden, dosya içeriğindeki delillere göre olumsuz bir kişiliği belirlenemeyen ve yargılama sürecindeki davranışları olumlu değerlendirilerek cezasında takdiri indirim yapılan sanık hakkında, TCK'nın 50/4. maddesi uyarınca taksirli suçlardan dolayı hükmedilen hapis cezası uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilmesine yasal engel bulunmadığı halde,

sonuç cezanın uzun süreli hürriyeti bağlayıcı ceza olduğundan bahisle, hapis cezasının, adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,