Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/22462 K.2014/13853

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, olay gecesi saat 23.30 sıralarında, meskun mahal içi, 7 m genişlikte, refüjle bölünmüş, tek yönlü, aydınlatması mevcut, görüşü açık yolda, sanığın, yönetimindeki otomobil ile seyretmekte iken,

olay mahalline geldiğinde, 2,67 promil olarak tesbit edilen alkolünün tesiriyle sevk ve idare hatası ile yönetimindeki otomobili yol platformunda tutma becerisi gösteremeyip direksiyon hakimiyetini kaybederek, 20 m frenli vaziyette sola yönelip, orta refüjü aşarak karşı yol platformunda da 12 m.sürüklenerek akabinde aracı devirmesi sonucu, arçta yolcu olarak bulunan bir kişinin ölümüne tam kusurlu şekilde bilinçli taksirle neden olması şeklindeki, sanığın tam kusurlu olduğunun mahkemece de kabul edildiği somut olayda, sanığın taksirinin yoğunluğu, alkol düzeyinin yüksekliği ve olayın oluş şekli gözetilerek,

alt sınır aşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza tayini yerine, asgari hadden ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.