Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/22565 K.2014/16481

Taksirle öldürme suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii, katılanlar İ.. D.., M.. D.., C.. D.., E.. D..'in vekili ile katılan K.. E.., tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,suça sürüklenen çocuk müdafinin eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna; katılan K.. E.. ile katılanlar İlker, Mustafa, Cengiz, ve E.. D..'in vekilinin ise cezanın üst sınırdan verilmesi gerektiği ve bilinçli taksir olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 50. maddesinin suça sürüklenen çocuk hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, suça sürüklenen çocuğun kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği ve ayrıca dosya içeriğine göre; lise öğrencisi olan suça sürüklenen çocuk hakkında ceza tayin edilirken duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz bir kişilik durumunun bulunmadığı,

duruşmalardaki hal ve tavırları lehine indirim sebebi kabul edilerek hakkında takdiri indirim hükmü uygulandığı, lehe hükümlerin uygulanması yönünde talebinin bulunduğu, adli sicil kaydının da bulunmadığı anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 50/4. maddesinin uygulanması gerekirken, olayın meydana geliş şekli, suçun işlenmesindeki özellikler gerekçe gösterilerek hürriyet bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmemesine,