Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/22627 K.2014/13645

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın idaresindeki otomobil ile, yanında arkadaşı da olduğu halde, gece vakti meskun mahal dışında, orta refüj ile bölünmüş, tek yönlü 7 metre genişliğindeki aydınlatmasız yolda, olaydan yaklaşık 6 saat sonraki ölçüme göre 66 promil alkollü halde seyir halindeyken, olay yeri sola keskin virajlı kısma geldiğinde, direksiyon hakimiyetini kaybederek sağ taraftaki şarampole takla atarak yuvarlandığı,

ters dönmüş olan araçtan yaklaşık bir buçuk saat sonra kendi imkanları ile çıkarak kaza yerinin yakınındaki fabrikaya gittiği ve fabrika çalışanlarından temin ettiği telefonla duruşma sırasında yapılan kontrolden ve tanık anlatımlarından anlaşıldığı üzere saat 03:24'te yardım için arkadaşı ...'yi araması üzerine olay yerine gelen arkadaşı ile evine gidip,

üzerini değiştirdikten sonra yol güzergahı üzerinde bulunan olay yerinde oğlu ve eşini bıraktıktan sonra tedavi amaçlı hastaneye gittiği ve olaydan yaklaşık üç buçuk saat sonra kolluğun haberdar edildiği olayla ilgili olarak taksirle öldürme suçundan açılan dava üzerine Çaycuma Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, sanığın TCK'nın 85/1, 22/3 ve 62. maddeleri gereğince mahkumiyetine karar verildiği,

tarafların temyizi üzerine dairemizce "sanığın olay sonrası araçtan fırlayan ve yaralı olma ihtimali bulunan arkadaşı hakkında bilgi vermemesi şeklindeki eylemin TCK'nın 83. maddesinde düzenlenen ihmali davranışla kasten öldürme suçunu oluşturma olasılığının bulunduğu, bu suçtan yargılama yapma ve delil takdirinin Ağır Ceza Mahkemesine ait bulunduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği"nden bahisle verilen bozma kararı üzerine, bozmaya uyularak görevsizlik kararı verildiği, Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesince yargılama yapılarak sanık hakkında taksirle öldürme suçundan mahkumiyet kararı verildiği,

her ne kadar hükmün gerekçe kısmında sanık yönünden TCK'nın 83. maddesinde düzenlenen ihmali davranışla kasten öldürme suçu tartışılmamış ise de, gece saat 01:30 civarında gerçekleşen olaydan yaklaşık bir buçuk saat sonra kendi imkanları ile çıkabildiği aracın yakınındaki fabrikaya giderek arkadaşı ...'yi arayan sanığın, duruşmada yapılan telefon sorgulamasında arkadaşını gece 03:24 sıralarında yani olaydan yaklaşık iki saat sonra arayabildiği,

fabrikada çalışan işçilerin de sanığın fabrikaya gelerek arkadaşı ile irtibata geçtiği zaman diliminin bu arama ile örtüştüğünü beyan ettikleri, yapılan ölü muayene işlemi üzerine sabah saat 08:30 da düzenlenen ölü muayene tutanağında, ölüm sebebinin trafik kazası sonucuna bağlı kaburga kemiklerinin kırılması nedeniyle geçirilen göğüs içi kanama olduğu,

ölüm zamanının 5-6 saat önce olduğunun ifade edilmesi karşısında, belirtilen süre kadar geriye doğru gidildiğinde ölümün, sanığın ters dönen araçtan çıkmak için uğraştığı zaman dilimi içine rastladığı ve bu nedenlerle sanığın ihmali davranışla kasten öldürme suçundan mahkumiyetine yeter nitelikte delil bulunmadığı anlaşılmakla;