Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/22802 K.2014/14840

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, kusura ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Sürücü belgesiz, sağır ve dilsiz olan sanığın, İstiklal Caddesini takiben Çarşı Merkezi yönüne doğru seyir halinde iken, saat 10:30 sıralarında geldiği olay yerinde karşıya geçmek için seyrine göre sağ taraftan yola giren müteveffa yaya Ü.. E..'e çarpması şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın sağır ve dilsizlik düzeyinin araç kullanmaya etkisinin derecesi, 2918 sayılı Kanun gereğince sürücü belgesi almasının mümkün bulunup bulunmadığı ve meydana gelen kazada sanığın sağır dilsizliğinin ne gibi bir etkisi olduğu araştırılmadan sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması,

2)Kabule göre de;

a)Sanık hakkında hükmedilen cezadan bilinçli taksir nedeniyle artırım yapılırken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle, CMK' nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

b)Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "amaç ve saiki" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,