Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/22849 K.2014/18124

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın kusur durumu ve fiilin işleniş özelliği gerekçesine de dayanıldığı gözetildiğinde mahkemenin sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik görülmemiş TCK'nın 50. maddesinin uygulanmasına ilişkin diğer gerekçe yazım fazlalığı kabul edildiğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekili ile sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "falinin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılmayacağının gözetilmemesi,

2- Sanık hakkında, taksirli suçlarda uygulanma imkanı olmayan TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması suretiyle hak yoksunluğuna hükmedilmiş olması,