Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/23433 K.2013/29267

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükmün gerekçesinde, sanığın bir kişinin ölümü ve bir kişinin yaralanmasından sorumlu tutulduğunun belirtilmesi, Dairemiz incelemesinde geçen ilk hükümde uygulama maddesinin TCK'nın 85/2. maddesi olarak gösterilmesi ve buna ilişkin bir bozma bulunmamasına rağmen bozmaya uyan mahkemece uygulama maddesinin TCK'nın 85/2. maddesi yerine aynı maddenin 1. fıkrası olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (f) bendinde yer alan "kastın ağırlığı" ve (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,