KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2013/23460 E., 2014/16988 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Temmuz 2014
- Tebliğname No
- 12 - 2013/49634
- Mahkemesi
- Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 11/12/2012
- Numarası
- 2010/699 - 2012/1340
- Suç
- Taksirle öldürme
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 27.09.2010 yerine 28.09.2010 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilecek yazım yanlışı olarak kabul edilmiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın yönetimindeki kamyonet ile gündüz vakti, yerleşim yeri içerisinde, bölünmüş, tek yönlü, yol şerit çizgisi bulunan, asfalt, düz, eğimsiz, üç şeritli, 9 metre genişliğindeki caddenin kenarında dikiz aynasından arkayı kontrol ederek geri geri manevra yaptığı esnada aracının sağ arka kısmı ile kaldırımdan inen ve karşıya geçmek için yolu kontrol etmekte olan yayaya çarparak ölümüne neden olduğu olayda, TCK'nın 50. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler, nazara alınarak,
dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime imkan verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, dosya içeriğine göre, müştekinin şikayetinden vazgeçtiği, sabıkası bulunmayan, dosyaya olumsuz bir davranışı yansımayan ve hakkında TCK'nın 62. maddesi uygulanan sanık hakkında "tam kusurlu olması ve zararın giderilmemiş olması gözönüne alınarak" şeklindeki dosya kapsamına uymayan gerekçelerle 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a-4 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2013/23460, K. 2014/16988, 10 Temmuz 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama