Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/23474 K.2014/15265

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olaydan sonra 232 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın yönetimindeki otomobil ile gece vakti yerleşim yeri içerisinde bölünmüş, tek yönlü aydınlatması ve yol şerit çizgisi bulunan asfalt 7 metre genişliğindeki düz, eğimsiz caddede sol şeritte seyir halinde iken, sol şeritten sağ şeride doğru 40 metre lastik izi bırakarak yoldan kaldırıma çıktığı ve kaldırımda 1 ağaç ve 1 ağaç fidanına çarptıktan sonra yolun sağ kenarında park halindeki minibüsün sol arka kısmına aracının sağ ön kısmı ile çarparak önünde 12 metre sürüklemesi sonucu sanığın aracında bulunan bir kişinin ölümüne neden olduğu olayda;

1- Asli ve tamamen kusurlu olduğu kabul ve tespit edilen sanık hakkında ,iki sınır arasında temel ceza belirlenirken meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş şekli, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu da dikkate alınarak, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari hadden ceza tayin edilmesi,

2- 232 promil alkollü araç kullandığı tespit edilen sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,