KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2013/23634 E., 2014/17030 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Temmuz 2014
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın idaresindeki kamyonetle, olay tarihinde gündüz vakti, meskun olmayan yerde, üç şeritli tek yönlü TEM otoyolunda seyri sırasında, önünde seyretmekte olup sağdaki İstanbul yolu ayrımını kaçırması nedeniyle sol şerit üzerinde durakladıktan sonra geri vites ile geriye doğru gelmekte olan otomobile arkadan çarpması sonucunda bir kişinin de öldüğü, biri iddianameye konu edilen iki kişinin de yaralandığı olayda; sanığın aşamalardaki, savunmalarında;
önünde seyreden aracın, yol ayrımını kaçırıp, aniden durup geri geri gelmeye başladığını fark eder etmez frene bastığını ancak çarpmayı engelleyemediğini beyan ettiği, katılan sürücü ...'un kolluktaki ilk ifadesinde.
İstanbul iline doğru seyir halinde olduğunu, kendisini bir aracın sıkıştırması üzerine aracını sola çekip dörtlüleri yaktığını, kızı Seher'in kendisini uyardığını beyan ettiği, sanığın aracında bulunan tanık ...'nın ifadesinde önlerindeki aracın yol kenarında durduğunu ve geri vites lambaları yanar vaziyette hareketsiz olduğunu gördüklerini beyan ettiği, katılanın aracında bulunan ...'un mahkemedeki ifadesinde, İstanbul yol ayrımını kaçırmaları üzerine durup dörtlüleri yaktıklarını, orada durmaması konusunda katılanı uyardığını beyan ettiği dikkate alındığında;
katılan sürücü idaresindeki otomobille yol ayrımını kaçırdıktan sonra sol şeritte durup kontrolsüzce yol ayrımına geri geri gelmeye başladığında olayın meydana geldiği anlaşılmakla, Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesince düzenlenen raporun 2. kısmı oluşa uygun bulunmuş olup, sanık hakkında beraat kararı verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2013/23634, K. 2014/17030, 11 Temmuz 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama