Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/23679 K.2014/18028

Taksirle öldürme suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Babasına ait aracın anahtarını gizlice alarak, arkadaşı ölenle birlikte gezintiye çıkan sürücü belgesiz suça sürüklenen çocuğun, olay günü gece saat 23:00 sularında açık havada, aydınlatmanın bulunduğu meskun mahalde, bölünmüş, tek yönlü, 6,8 metre genişliğindeki yüzeyi kuru, asfalt kaplama, hafif eğimli ve hafif virajlı yolda idaresindeki otomobille seyir halindeyken, olay mahalli virajlı yol bölümünde aracının direksiyon hakimiyetini kaybedip orta refüje çıkarak iki ağaca ve akabinde aydınlatma direğine çarptıktan sonra karşı yol bölümünde durması şeklinde gelişen ve araçta yolcu olarak bulunan bir kişinin ölümüyle sonuçlanan olayda;

kazanın meydana geldiği yolun virajlı olması ve yoldaki azami hızın saatte 50 km/s olduğunun trafik işaret levhasıyla belirlenmiş olmasına karşın, kaza sonrası aracın hız kadranının 110 km'de takılı kalması göz önüne alındığında, kendisine hitap eden trafik işaret levhasını ve yolun özelliklerini dikkate almadan meskun mahal hız sınırları üzerinde ve almış olduğu önlemleri etkisiz hale getirecek şekilde süratli seyreden suça sürüklenen çocuğun, eylemi bilinçli taksirle gerçekleştirdiği gözetilmeksizin yazılı şekilde eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma konusu yapılmamış;

gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafinin ceza miktarına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,