Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/24021 K.2013/31282

Dairemizce verilen 04.04.2013 gün ve 2012/17008 - 2013/8807 sayılı Karara Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca itiraz edilmekle, 02.07.2012 gün ve 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen (2) ve (3). fıkra hükümleri uyarınca itiraz konusu değerlendirildi;

Tayin olunan hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesi sırasında hesap hatası yapıldığı anlaşılmakla gereği düşünüldü;

1- İtirazın kabulü ile 04.04.2013 gün ve 2012/17008 - 2013/8807 sayılı dairemizin kararının KALDIRILMASINA,

2- Bakırköy 1. Çocuk Mahkemesi'nin 13.11.2009 tarih ve 2007/141 Esas - 2009/866 sayılı taksirle öldürme suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında ölen ...'in adı ve soyadı ile kimlik bilgilerinin gösterilmemesi, mahallinde tamamlanması mümkün yazım eksikliği olarak kabul edilmiştir.

Olay tarihinde suça sürüklenen çocuk ...'un sevk ve idaresindeki kamyonet ile sahilyolundan Merter istikametine doğru seyri sırasında olay mahalline geldiğinde, yaya ...'e çarpması sonucu ölümüne neden olduğu olayda; mahkemece orta refüjden yolun sağına doğru geçmekte olan yayaya sağ şerit üzerinde çarptığı gerekçesiyle suça sürüklenen çocuğun tali kusurlu olduğu kabul edilerek asgari hadden ceza tayin edilmiş ise de; olay yeri fotoğraflarının yer aldığı CD kaydının incelenmesinde, ölenin başı dükkan girişine gelecek şekilde yüzüstü yattığı, vücudunun tamamen kaldırım taşı ile dükkan arasındaki çukur alanda kaldığı,

tanık ...in aşamalardaki "kamyonetin yol ortasından itibaren sağa sola yalpa yaparak gelerek kaldırıma çıktığı ve yayaya burada çarptığı, yayanın karşıdan karşıya geçmediği" yönündeki ısrarlı anlatımları ile tanık Yaşar Öztürk'ün Cumhuriyet Başsavcılığında alınan 08.03.2007 tarihli "...kamyonet önce perdecinin vitrinine vurdu, sonra da ölene vurdu, ben ve yanımda bulunan iki kişi kaçtı, ölen kaldırımda duruyordu, karşıdan karşıya geçmiyordu" şeklindeki ifadesinin birbirini doğrular ve olay yeri fotoğraflarına uygun nitelikte olduğu,

adı geçenlerin çarpma noktasına en yakın yerde bulunan ve olayın tamamını gören kişiler oldukları dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuğun ıslak zeminde aracının direksiyon hakimiyetini kaybederek kaldırıma çıkması sonucunda kaldırım alanında durmakta olan yaya ...'e çarpması suretiyle gerçekleştiği olayda; suça sürüklenen çocuğun asli ve tam dereceli kusurlu olduğunun kabulünün gerektiği halde sanığın tali kusurlu olduğu kabul edilip 5237 sayılı TCK'nın 22/4 ve 61. maddelerine göre temel cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları gözetilmeden, asgari hadden ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafinin, sanığın para cezasını ödeyecek durumda olmadığına, cezanın hakkaniyete uymadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası, 5237 sayılı TCK'nın 49/2. maddesi gereğince uzun süreli hapis cezası olup, TCK'nın 50/4-1a, 52/2. maddeleri gereğince adli para cezasına çevrilmesi yerine, sadece 50/1-a. maddesine göre çevrilmesi ile hapis cezasından çevrilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında hapis cezasının kaç gün üzerinden çevrildiği belirtilmeyip hesap hatası yapılması sonucunda 8.100 TL adli para cezası yerine, 8.600 TL olarak fazla cezaya hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6, 5237 sayılı TCK'nın 52/3 maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının 4. bendinde yer alan "5237 sayılı TCK'nın 50/1-a maddesi" ibaresinin "5237 sayılı TCK'nın 50/4-1a,