Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/24110 K.2014/19094

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın saat 15.40 sıralarında idaresindeki araç ile tek yönlü 3 şeritli düz, yüzeyi kuru asfalt yolda orta şeritte seyredip, 50 km. hız tahdidine rağmen bilirkişi hesabına göre 87.6 km. hızla olay mahalli kavşağa girdiğinde, seyrine göre yolun solundan sağına geçmek isteyen yaya ...'a 50 metre fren izi sonrası aracının ön kaporta ve cam kısımları ile çarpması sonucunda, yayanın öldüğü olayda; eşit kusurlu olduğu tespit ve kabul edilen sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken;

adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari hadden ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanması talebine rağmen, TCK’nın 50/4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına ilişkin açıkça bir değerlendirme yapılmamış ise de.

TCK’nın 50/1. maddesinde, hapis cezasının suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre adli para cezasına çevrilebileceğinin öngörülmesine, serbest meslek icra ettiğini, gelirinin aylık 800 TL olduğunu bildiren ve diğer suçların yanı sıra atılı suçtan arşiv kaydı bulunduğu görülen sanık hakkında TCK’nın 51. ve CMK’nun 231. maddesinin uygulanamayacağına karar veren mahkemenin gerekçelerinde, sanığın olumsuz kişiliğine ve yargılama sürecinde pişmanlık göstermediğine atıf yaparak,

sosyal ve ekonomik durumunu aleyhe değerlendirdiğinden hareketle söz konusu eksikliğin sonuca etkili olmayacağı anlaşıldığından; tebliğnamedeki (1) nolu bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Taksirli suçlarda TCK’nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-Sanığa ait sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,