Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/24175 K.2014/9503

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafiinin, bir nedene dayanmayan; sanık ... müdafiinin, kusura ve eksik inceleme ile karar verildiğine katılanlar vekilinin, sanıklar hakkında az ceza verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanıklar hakkında temel ceza tayin edilirken taksirli suçlarda uygulama yeri bulunmayan TCK' nın 37/1 maddesinin gösterilmesi,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

3- Sanıklar hakkında tayin edilen hapis cezasının, adli para cezasına çevrilmesi, yine adli para cezasının, bir gün karşığı miktarının belirlenmesi sırasında uygulanan kanun maddelerinin eksik gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup,hükmün bu nedenlerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu husuların aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak,