Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/24538 K.2014/41

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükme bağlanan gerekçeli kararın 1 ile 2, 3, 4 ve 5. sayfalarında farklı esas ve karar numaralarına yer verilmiş olması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiş ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.9.2005 tarih 2005/88 esas, 2005/98 sayılı kararında da belirtildiği üzere; davayı vekil ile takip eden davacı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/4. maddesi uyarınca tarifenin üçüncü kısmı gereğince ve ikinci kısmın ikinci bölümünün onuncu sırasındaki ücretten az olmamak üzere vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Dava dilekçesinde ''600'' TL maddi tazminat talebinde bulunulması ve yargılama aşamasında da talep konusunun ıslah edilmediğinin anlaşılması karşısında, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesinde düzenlenen ''taleple bağlılık'' kuralı gereğince talep edilen miktarı geçmeyecek şekilde maddi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde talepten fazla maddi tazminata hükmedilmesi,

2-Faiz talebinde bulunulmamış olması ve hükmün 2. bendinde hükmolunan manevi tazminata ilişkin olarak da yasal faize hükmedilmemesine rağmen, hüküm fıkrasında ''tazminatın haksız tutuklama tarihi olan 10.12.2010 tarihinden itibaren'' şeklinde dosya kapsamı ve taleple ilgisiz ibareye yer verilmesi,