Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/25003 K.2014/18531

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık yönetimindeki otomobil ile gece vakti, yerleşim yeri dışında, aydınlatmasız, bölünmemiş, çift yönlü, yol şerit çizgisi bulunmayan, asfalt 7 metre genişliğindeki, hafif virajlı ve hafif eğimli devlet yolunda seyir halindeyken, geçme yasağını belirtir trafik işaret levhası bulunmasına rağmen, önündeki aracı sollamak için karşı şeride geçtiği esnada, karşı şeritten gelmekte olan otomobil ile çarpışmaları sonucunda, otomobilde bulunan bir kişinin öldüğü, üçü nitelikli şekilde olmak üzere dört kişinin yaralandığı olayda; asli ve tamamen kusurlu olan sanık hakkında iki sınır arasında temel ceza belirlenirken;

suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, mağdurlardaki yaralanmanın derecesi, sanığın taksirinin yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırları nazara alınıp, adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun olarak makul bir cezaya hükmedilmesi için asgari hadden daha fazla uzaklaşılması gerekirken, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek, temel cezanın eksik tayini ve sanığın sollama yasağına uymadan araç sollaması nedeniyle, bilinçli taksirle hareket ettiği sübuta erdiği halde, cezasında TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca artırım yapılmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.