Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/25073 K.2014/19352

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki otomobille, gündüz vakti meskun yerde, çift yönlü caddede seyrederken virajda direksiyon hakimiyetini kaybederek kaldırıma çıkması ve kaldırımda bulunan yayaya çarpması sonucu yayanın ölümü ile sonuçlanan olayda; sanığın olaydan yaklaşık 1 saat 20 dakika sonra yapılan ölçüme göre 71 promil alkollü oluşu ve olayın meydana gelme şekli dikkate alındığında; olayda alkolün etkisinin de bulunduğu dolayısıyla sanığın bilinçli taksirle hareket ettiğini gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (f) bendinde yer alan "kastın ağırlığı" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,