Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/25377 K.2014/8477

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Bozmaya konu ilk kararda Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hesaplanan ve hüküm altına alınan ''550'' TL maktu vekalet ücretinin de talep nedeniyle maddi tazminata dahil edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik maddi tazminata hükmedilmesi,

3- 06/01/2009 olan dava tarihinin, gerekçeli karar başlığında 06/01/2006 olarak yazılmış olması,

Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, gerekçeli karar başlığında ''06/01/2006'' olarak yazılan dava tarihinin ''06/01/2009'' olarak düzeltilmesi ve hüküm fıkrasının birinci bendinde davacı lehine hükmolunan maddi tazminat miktarının ''2.890,40'' TL'ye yükseltilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.