Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/25436 K.2014/20027

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde, sanığın yönetimindeki otomobil ile tek yönlü tali yoldan kontrolsüz kavşağa geldiğinde anayoldan gelen ve kavşak içerisinde geçişini tamamlamak üzere olan müştekinin idaresindeki araca ilk geçiş hakkını vermeyerek kavşak içerisinde çarptığı, şikayetçi sürücü ve aracındaki yolcunun basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandığı olayda; trafik bilirkişisinin düzenlediği bilirkişi raporunda tam kusurlu olduğu tespit edilen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 22. ve 61. maddesinde öngörülen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları dikkate alınarak; temel cezanın asgari hadden uzaklaşılmak suretiyle tayini gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 5 ay hapis cezasının, TCK 50/4-1a, 52/2. maddeleri gereğince adli para cezasına çevrilmesi yerine, sadece 50. ve 52. maddelere göre çevrilmesi ve hapis cezasından çevrilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında hapis cezasının kaç gün olarak çevrildiğinin belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. ve TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,