Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/25475 K.2014/20029

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

14.04.2011 saat 14.30 sıralarında, sanık, sevk ve idaresindeki çekici ve ona bağlı yarı römork ile yağmurlu havada ıslak zeminde iki yönlü köy yolunda seyir halinde iken iniş eğimli, tehlikeli ve korkuluklu sert viraja girdiğinde aracın hakimiyetini kaybederek dorse kısmı ile karşı yönden gelen iki ayrı jandarma devriye motosiklet ekibine çarpması sonucunda, bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilir, üç kişinin nitelikli şekilde yaralandığı olayda; kaza tespit tutanağı ve bilirkişi raporuna göre kazaya sebebiyet veren tam kusurlu sanık hakkında, mağdur sayısı ve yaralanmaların niteliği de dikkate alınarak,

iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın üst sınırı nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun şekilde asgari hadden uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmaması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kusura, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmedilen, adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4 maddesi gereğince, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin belirtilmemesi,