Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/25871 K.2014/22174

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki kamyonet ile gece vakti, meskun yerde, çift yönlü yolda seyretmekte iken yağmurlu havada sert virajda direksiyon hakimiyetini kaybedip karşı şeride geçerek karşı yönden gelmekte olan müşteki sürücü N..

B.. yönetimindeki otomobil ile çarpışması sonucu bir kişinin öldüğü, birinin vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde ve şikayetçi olmak üzere iki kişinin yaralandığı olayda; sanığın olaydan yaklaşık 105 dakika sonra yapılan ölçüme göre 0,37 promil alkollü olduğu, İstanbul Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulunun 23/08/2010 tarihli raporunda sanığın alkol seviyesinin olay sırasında 0,63 olduğunun, muayeneler yapılmamış-yaptırılmamış olduğundan emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edip edemeyeceği hususunun mevcut verilerle tespit edilemediğinin belirtildiği,

sanığın savunmasında sert virajda ve yağmurun etkisi ile direksiyon hakimiyetini kaybettiğini beyan ettiği ve sanığın olay sırasında almış olduğu alkolün etkisi ile güvenli sürüş yeteneğini kaybettiğine dair başkaca herhangi bir belirleme bulunmadığı dikkate alındığında; sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik görülmemiş, tebaliğnamede bozma öneren (2) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari hadden çok fazla uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi,