Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/26135 K.2014/9201

Davacı vekilinin 23.05.2012 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle gözaltına alındığını, yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan beraatine hükmedildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, davalı vekilinin temyiz isteminde bulunduktan sonra 27.09.2012 havale tarihli dilekçe ile, davacıya tazminat verilmesine ilişkin hükmün temyizinden defterdarlık makamının 26.09.2012 tarih ve 7411 sayılı oluru ile vazgeçtiği anlaşıldığından yalnızca davacı vekilinin temyiz itirazlarına yönelik olarak dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Davanın niteliğine göre, davacı vekilinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. ve CMK.nun 299/1. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede,

Tazminat davasının dayanağı olan Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.11.2008 tarih, 2008/189 Esas - 2008/219 Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; sanığın (davacının) Terör örgütüne yardım etmek suçundan, 14.07.2008 – 15.07.2008 tarihleri arasında gözaltında kaldığı, yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, hükmün temyiz incelemesi sonucunda düzeltilerek onanmak suretiyle 08.02.2012 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının 23.05.2012 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı,

kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmış, davacının 14/07/2008 - 15/07/2008 tarihleri arasındaki gözaltı süresinin 1 gün yerine 2 gün olarak kabulü; yine belirtilen tarihte 1 günlük net asgari ücretin 16,78 TL yerine 21,29 TL olarak kabulü sureti ile hesaplama yapılarak davacı yararına yazılı şekilde fazla maddi tazminata hükmedilmesi temyiz edeni sıfatına göre bozma nedeni olarak gösterilmemiş, gerekçeli karar başlığında, ''dava tarihi'' ibaresi yerine ''suç tarihi'' ibaresine,

“dava” ibaresi yerine ise “suç” ve “suç yeri” ibarelerine yer verilmiş olması yine hükmün gerekçe kısmında manevi tazminat miktarı 42,58 TL olarak yazılmış ise de; hüküm kısmında bu miktarın 40,00 TL olarak belirlenmesi ve esasen 42,58 TL miktarın maddi tazminata ilişkin olması karşısında bu hususlar yazım hatası olarak, davacı vekilinin gerekçeli karar başlığına yazılmaması mahallinde ilavesi mümkün eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yapılan incelemeye, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, davacı vekilinin tazminat miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davanın kısmen kabul edilmesi karşısında davacı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi bu miktarın maktu vekalet ücretinin altında olması halinde ise vekalet ücretinin maktu vekalet ücretine yükseltilmesi gerekirken kabul edilen toplam tazminat miktarına göre yapılan hesaplamada maktu vekalet ücretinden daha düşük olarak belirlenen nisbi vekalet ücretinin ödenmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan,