Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/26293 K.2014/1493

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafii 24.01.2014 tarihli dilekçesi ile Refahiye Cumhuriyet Savcısının, Refahiye Sulh Ceza Mahkemesinin tutuklamaya yer olmadığına dair kararını inceleyerek sanığın tutuklanmasına karar veren Erzincan Ağır Ceza Mahkemesi Başkanının yargılamaya da katılarak sanık hakkında mahkumiyet hükmü vermiş olmasının 5271 Sayılı CMK'nın 23/2. maddesine aykırılık oluşturduğunu ileri sürmüş ise de, CMK'nın 23/2. maddesinin, CMK'nın 163. maddesinde düzenlenen hal dışında uygulanamayacağı,

CMK'nın 163. maddesinde ise suçüstü hali ve gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısına erişilememesi veya olayın genişliği itibariyle Cumhuriyet Savcısının iş gücünü aştığı durumlarda sulh ceza hakiminin bütün soruşturma işlemlerini yapabileceğinin düzenlendiği, ayrıca Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07.06.2011 tarih, 2011/1-75E 2011/114K sayılı kararı da nazara alındığında itiraz konusu kararın, hakimin çekilmesi veya reddini gerektirecek mahiyette bir işlem olmadığı da dikkate alındığında sanık müdafinin itirazları yerinde görülmemiş,

Sanığın sevk ve idaresindeki yolcu otobüsü ile meskun mahal dışı, korkuluklu sert viraj, hafif eğimli, asfalt, orta refüj çizgisiyle bölünmüş, aydınlatma bulunmayan, zeminin karlı olduğu yolda gece saatlerinde 90 km'nin üzerinde bir hızla seyir halinde iken şerit ihlali yapıp karşı yönden gelen araçla çarpışarak hızı nedeniyle çarptığı aracı 56 m. geriye sürükleyerek tam kusurlu şekilde 4 kişinin ölümüne neden olduğu olayda, temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu da nazara alınmak suretiyle,

adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği, 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesinde atılı suç için 2 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü nazara alındığında, sanık hakkında 6 yıl hapis temel ceza tayini ve bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.