Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/26425 K.2014/4179

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle, hak ve nasafet kurallarına uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, davacı lehine bu ölçütlere uymayacak miktarda az manevi tazminata hükmedilmesi, Ceza Genel Kurulunun 20.9.2005/88-98 tarih ve sayılı kararında da belirtildiği üzere;

davayı vekil ile takip eden davacı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/4. maddesi uyarınca tarifenin üçüncü kısmı gereğince ve ikinci kısmın ikinci bölümünün onuncu sırasındaki ücretten az olmamak üzere vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi, dava dilekçesinde açıkça talep edilmiş olmasına rağmen tayin olunan maddi ve manevi tazminata tutuklama tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, ceza dava dosyasında verilen beraat hükmünün kesinleşmesinden kısa bir süre sonra davacı vekilinin, Erzurum 2. Noterliğinin, 29.05.2007 tarihli genel vekaletnameye istinaden, haksız tutuklama nedenine dayalı olarak davacı adına koruma tedbirleri nedeniyle tazminat talebinde bulunduğu ve vekaletnamede davacı vekiline, davacı adına dava açma hak ve yetkisi bulunduğu gibi beraat kararının kesinleşmesinden sonra veya öncesinde vekilin davacı tarafından azledildiğine ilişkin azilnamenin de bulunmadığının anlaşılması karşısında,

davacı ile vekili arasında vekalet ilişkisinin devam etmekte olduğunun kabulü gerektiği nedeniyle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Tazminat davasının dayanağını oluşturan Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.12.2009 tarih, 2007/173 esas, 2009/417 karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinden; sanığın (davacının) kasten adam öldürme suçundan beraatine hükmedildiği, kararın Yargıtay ilgili ceza dairesince onanmak suretiyle 20.07.2011 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının ise 06.10.2011 tarihinde, CMK'nın 142/1.maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla,