KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2013/26466 E., 2014/20428 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ekim 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK'nın 89/4, 50/1a-4, 52/2-4, 53/6 . maddeleri gereğince mahkûmiyet, sürücü belgesinin geri alınması
Karar Metni
312 kelime·2 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, “inkarcı tutum ve bakış açısı,bir daha aynı nitelikli bir trafik suçunu işlemeyeceği ve pişmanlık duyduğu yönünde vicdani kanaatin oluşmaması" şeklinde yasal olmayan ve dosya içeriğiyle uyumsuz gerekçe gösterilmesi; katılanın, sanıktan şikayetçi olduğunu ifade etmesi, katılanın zararının giderildiğine dair dosyada herhangi bir bilgi ya da belge bulunmadığı gibi, sanık tarafından da böyle bir iddianın ileri sürülmemiş olması sebebiyle CMK'nın 231/6-c maddesinde düzenlenen objektif şartın gerçekleşmediği ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yasal olanak bulunmadığı anlaşıldığından; tebliğnamede bu hususta bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kusur oranına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanığa hükmolunan kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, uygulanan kanun maddesinin “TCK'nın 50/1-a maddesi” yerine, “TCK'nın 50/4 maddesi” olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve sanık hakkında belirlenen tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,
2- Sanık hakkında tayin edilen gün adli para cezasının miktarının belirlenmesinde TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2013/26466, K. 2014/20428, 21 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama