Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/2667 K.2013/22199

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

1- İddianamede talep edilmediği halde ek savunma hakkı verilmeden sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

2- Katılanın yaşamsal tehlike geçirip, vücudunda hayat fonksiyonlarını 2. derecede etkileyen kemik kırığı oluşacak derecede yaralanmasına neden olan sanığın, tam kusurlu olduğunun tespit ve kabul edilmesi karşısında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul ve azami hadde yakın bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari hadden çok az uzaklaşılarak temel ceza tayini,

Kabule göre de;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/2. maddesine aykırı olarak TCK'nın 22/3. maddesinin temel cezaya ilişkin TCK'nın 89/1. maddesinden sonra uygulanması yerine, 89/2-b-e. maddesinden sonra uygulanması,

2-Katılanın yaşamsal tehlike geçirip, vücudunda hayat fonksiyonlarını 2. derecede etkileyen kemik kırığı oluşacak derecede yaralanmasına neden olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesi gereğince verilen temel cezanın 89/2-b-e maddesi gereğince yarı oranında artırılması gerekirken, temel cezanın, TCK'nın 89/2-b maddesi ve 89/2-e maddeleri gereğince ayrı ayrı ½ oranında artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,